For u .. MY P.K.

แม่เป็ด...
ขอบคุน...สำหรับฉายา"เตี้ยหมาตื่น" (ตอนนี้เพื่อนๆในคณะกะลังนิยม..55)
ขอบคุน...ที่นั่งฟังหมาบ่น
ขอบคุน...ที่ฟังหมาเพ้อเรื่องปอเช่
ขอบคุน...ที่เป็นแม่เป็ด..
ขอนคุน...ที่ไปเดอะมอลเปนเพื่อนน
ขอบคุน...สำหรับข้าวผัดทุกๆเย็น
ขอบคุน...ที่ช่วยคิดของขวัญให้ปอเช่
ขอบคุน...สำหรับกอดของแม่เป็ด ที่ได้ในทุกๆเช้า
ขอบคุน...สำหรับแก้มที่ให้หอมเป็นประจำ..
ขอบคุน...ที่ทำงานคอมให้โดยไม่บ่น
ขอบคุน...ที่ทำให้รุ้ว่า ความรักไม่เกี่ยวกะหน้า(เฮ้ย ไม่ใช่)
ขอบคุน...ที่นอนข้างๆตอนไปค่ายย
ขอบคุน...ที่แรดตลอดกาลล55+(เริ่มบ้า..)
ขอบคุน...ที่รักหมาา
ขอบคุน...ที่เดินไปส่งตอนที่รองเท้าหายย
ขอบคุน...ที่ด่าคนที่มาว่าหมา
ขอบคุน...สำหรับค่าเท๊กซี่ไปเดอะมอล2รอบ
ขอบคุน...ที่ทำให้รุ้ว่า ถ้ารักเขาแล้ว อย่างอื่นก้ไม่ต้องแคร์
ขอบคุน...ที่เขินด้วยกัน...ตอนไปหาปอเช่ทุกๆครั้ง
ขอโทษ...ที่เพ้อเจ้อตลอดกาล
ขอโทษ...ที่ทำให้เสียตังบ่อยๆ
ขอโทษ...ที่ชอบบ่น เรื่องกิ๊ก
ขอโทษ...ที่บอกรักบ่อยเกินไป 55
ขอโทษ...ที่ทำให้แม่เป็ดเบื่อหมา55
พอแระๆ เยอะเกินไปแร้วว

แวว(นาริลเซีย)...
ขอบคุน...ที่มีแขนนิ่มๆให้จับ^___^
ขอบคุน...ที่เปนแวว(ม๊กจ๊ก)
ขอบคุน...เสียงหัวเราะอันทรงพลัง(ที่ทำให้โลกดูสดใสอย่างแรง55)
ขอบคุน...สำหรับการเป็นซอ...(พอดีว่าคิดมะออกวะ 55)
ขอบคุน...สำหรับมุกทุกมุกที่เอามาเล่น..
ขอบคุน...สำหรับความฮา!!
ขอบคุน...ที่ชมปอเช่นะ ฮ่าๆๆ
ขอบคุน...ที่เป็นผู้ชาย(ใส่วิก) 55
ขอบคุน...ที่เป็นเพื่อนที่ดีต่อกาน
ขอโทษ...ที่ของแวว มันไร้สาระ..55
ขอโทษ...ที่มันไม่ซึ้งเหมือนของใคร
ขอโทษ...ถ้าเคยทำให้ไม่พอใจ
ขอโทษ...ถ้ากวนตีนมากไป(เริ่มฮาอีกแระ 55)
ขอโทษ...ที่(ส่วนใหญ่) พึ่งพาอะไรไม่ได้
นี่..อยากได้แขนจิงๆนะ ขอเหอะะ

เอวา...
ขอบคุน...ที่คอยช่วยเหลือกัน ในทุกๆค่าย
ขอบคุน...สำหรับคำปลอบทุกคำ
ขอบคุน...สำหรับปาท่องโก๋วันนั้น ที่ห้องวิทย์ว.8
ขอบคุน...ที่ช่วยคิดเลข
ขอบคุน...ที่พยายามสอยวิทย์ให้
ขอบคุน...ที่เป็นเพื่อนคู่คิด (มิตรคู่บ้าน-.-)
ขอโทษ...ที่ขี้โมโห
ขอโทษ...ที่ทำตัวไรสาระใส่(จะบอกว่าปกติก้ไร้สาระละสิ รุ้นะเว้ย)
ขอโทษ...ที่ทำให้หงุดหงิดบ่อยๆ
ขอโทษ...ที่วันนี้แตะขา...(ที่จิง..แกขัดขาเค้าไม่ใช่หรอวะ-.-ยังคิดว่าตัวเองไม่ผิด 55)

พี่ปลา(เมอร์รินน่า)...
ขอบคุนนะ...สำหรับความรักที่มีให้กัน
ขอบคุน  ...ที่ช่วยติวสังคมให้
ขอบคุน  ...(ตอนแรกๆ)ที่คอยปลุกน้องหมาเวลาที่หลับในคาบเรียน
ขอบคุน  ...(ตอนนี้)ที่หลับในคาบด้วยกัน
ขอบคุน  ...ที่พาไปสวดมนต์
ขอบคุน   ...สำหรัเรื่องเล่าทุกๆเรื่อง
ขอบคุน   ...สำหรับการ์ดคำศัพท์หลายๆวิชา
ขอบคุน   ...ที่นั่งข้างๆตอนกินข้าวกลางวัน
ขอบคุน   ...สำหรับหนังสือ"อยู่อย่างสว่าง"
ขอบคุน   ...ที่เป็นบัดดี้กาน(บาร์บี้ๆๆ กร๊ากกก)
ขอบคุน   ...สำหรับเนื้อปลาทูตัวเท่าบ้านที่กินกันทั้ง4-5คน       
ขอบคุน   ...ที่บอกว่าปอเช่ยิ้มน่ารัก...^0^
ขอโทษนะ...ที่น้องหมาชอบโมโหหิว..
ขอโทษ  ...ที่เพ้อเจ้อ
ขอโทษ  ...ที่เคยโกดพี่ปลา...
พอก่อนละกัน-.- ของแกเยอะไปแระ...
****ปล.จะไปเตรียมฯแล้วอ้ะ อย่าลืมน้องหมานะ
        (ถ้าลืมนะ น้องหมาจะงับหัวพี่ปลาเรย)****

มิเรอิ...
ขอบคุน...ที่คอยปลุกเวลาอาจารย์เรียกถาม
ขอบคุน...ที่หน้าเหลี่ยม..(มะเกี่ยวอีกแระ-.-)
ขอบคุน...ที่ลอกงานให้..
ขอบคุน...ทำงานโดนไม่บ่น..(หรือว่าบ่นวะ- -")
ขอบคุน...ทุกๆอย่างที่ทำให้กัน
ขอโทษ...ที่เจอกันครั้งแรก ก้ทำให้มิวบอกเลิก(55+)
ขอโทษ...ที่อารมร้าย..
ขอโทษ...ถ้าเคยทำอะไรไม่ถูกใจ
ขอโทษ...ที่ไม่ใช่เืพื่อนที่ดีนัก..

สิงโต(มายามิน)...
ขอบคุน...สำหรับการบ้านที่มีให้ลอกได้ทุกวันตอนเช้าๆ
ขอบคุน...ที่บอกว่าไม่เคยโกดกัน
ขอบคุน...ที่ส่งงานให้บ่อยๆ
ขอบคุน...สำหรับงานทุกชิ้นที่อุตส่าห์นั่งปั่นให้
ขอบคุน...สำหรับความเป็นเพื่อนที่มีให้กันตลอด3ปี
ขอบคุน...มุุก(แป้กๆ)ทุกมุกที่พยายามเล่น..มาโดยตลอด..
ขอบคุน...ที่ห่วงกันมาตลอดด
ขอบคุน...ที่โทรมาบอกว่าถึงบ้าน(อากง)แล้ว(55+ )
ขอบคุน...ที่ชมว่าปอเช่น่ารักนะ ^__^
ขอบคุน...สำหรับค่ายลูกเสือม.2ที่ทำให้เราเริ่มพุดคุยกัน...หลังจากวันนั้น..
ขอโทษ...ที่ไม่ยอมพุดด้วยมาตั้งนาน
ขอโทษ...ที่เป็นคนมีทิฐิสูง
ขอโทษ...ที่ชอบกวนตรีน(มันเปนนิสัยวะ แก้ไม่ได้ 55+)
ขอโทษ...ที่เพื่อนคนนี้เคยทำให้ร้องไห้
เรื่องเก่าๆ...ขอโทษนะ...

พ่อไก่(มิคิราห์)...
ขอบคุน...ที่เปิดเอมวีfull of happinessให้ดู มันทำให้แป้งพบกะความสวยของเจ๊~~~ ว้ากก เจ๊น่าร้าก
ขอบคุน...สำหรับบ้านที่พร้อมจะให้ไปเสมอ
ขอบคุน...ที่คอยให้กำลังใจเรื่องปอเช่มาตลอด
ขอบคุน...ที่คอยสอนอะไรหลายๆอย่างให้
ขอบคุน...ที่ให้เล่นผม..
ขอบคุน...ที่ถักเปียสวยๆให้

ขอบคุน...ที่พาแป้งนั่งเรือกลับบ้าน
ขอบคุน...ที่พาไปกินไอติมกะเพื่อนๆ(ในกลุ่มเทอ)ตอนวันเกิด
ขอบคุน...ที่เป็นทั้งเพื่อนและพี่สาวที่แสนดี
ขอนคุน...สำหรับข้าวเหนียว+หมูปิ้ง+ไก่ย่าง+ส้มตำ ที่จะได้กินทุกครั้งที่ไปบ้านพิมพ์

ขอบคุน...ที่ทำให้แป้งได้เจอปอเช่นะ(สำคัญมากๆ55)